اگر زمین نفس میکشد، از ریههای توست.
اگر کارخانهای میتپد، از نبض دستان توست.
تو نه تنها کارگری، که خالقِ بیادعای تمدنی هستی
که نامش “زندگی”ست.
تو ایستادهای جایی میان خاک و آسمان؛
دستانت خاک را میسازد،
و چشمهایت، افق را.
ما به تو مدیونیم
نه فقط برای چرخهایی که میچرخند،
که برای رویاهایی که از لابهلای پیچ و مهرهها زنده میمانند.
روزت مبارک،
ای صاحب بیتاجِ پادشاهی تولید،
ای خالق بینامِ سرنوشت انسان.
# نشریه لیان بوشهر
۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۴ * روز جهانی کارگر
دیدگاهتان را بنویسید